สังฆทานคืออะไร? สังฆทาน แยกคำได้ว่า “สังฆะ” แปลว่า หมู่ กลุ่ม หรือส่วนรวม และ “ทาน” แปลว่าการให้ ความหมายโดยรวมคือ ถวายเป็นของสงฆ์ ดังนั้นคำว่า สังฆทาน แปลได้ว่า เป็นทานที่ตั้งใจถวายแก่พระสงฆ์โดยไม่เจาะจงรูปใดรูปหนึ่ง ให้เป็นของส่วนรวม โดยจะถวายอะไรก็ได้ที่เหมาะสมกับชีวิตสมถะของพระภิกษุสงฆ์ตามกำลังทรัพย์และกำลังศรัทธา เป็นการแสดงถึงความตั้งใจจะถวายด้วยศรัทธาอันเป็นสาธารณะ และนี้แหละคือความหมายของคำว่าสังฆทาน
ผู้ที่ถวายสังฆทานจะได้ทาน 3 ประการ ดังนี้
1. วัตถุทาน – ช่วยลดความตระหนี่ของผู้ถวาย ฝึกเป็นผู้ให้โดยไม่หวังผลตอบแทน
2. อภัยทาน – ช่วยลดความโกรธ ฝึกรู้จักการให้อภัยโดยการแผ่เมตตาหลังการทำบุญ
3. ธรรมทาน – การถวายหนังสือแด่พระสงฆ์เมื่อท่านนำไปอ่านแล้วเกิดความรู้ ถือเป็นทานที่เกิดจากการให้ธรรมะ
ช่วงวันสำคัญทางพุทธศาสนา พุทธศาสนิกชนมักนิยมเข้าวัดไปทำบุญกัน โดยสิ่งหนึ่งที่นิยมทำ คือ การทำสังฆทาน หลายท่านมักซื้อของที่จัดเตรียมไว้สำเร็จแล้ว หรือการไปซื้อของใช้มาจัดเป็นชุดสังฆทานเอง ซึ่งสิ่งของ 10 อย่างที่พระสงฆ์จำเป็นต้องใช้ มีประโยชน์ในการใช้ชีวิตประจำวันของพระสงฆ์ ได้แก่
- เครื่องเขียน สมุด ปากกา ดินสอ เนื่องจากพระสมัยนี้ต้องเรียนพระปริยัติธรรม และจดกำหนดนัดหมายต่างๆ ช่วยจำ บางรูปท่านเป็นเหรัญญิกดูแลค่าใช้จ่าย ยิ่งต้องใช้มาก แต่ไม่ค่อยมีใครถวายเครืองเขียนเหล่านี้ พระท่านจึงต้องไปหาซื้อเองเสมอ หากเราถวายไป พระท่านจะได้นำไปใช้ประโยชน์ย่างแน่นอน
- ใบมีดโกน เนื่องจากพระต้องโกนผมทุกวันโกน
- ผ้าไตรจีวร ที่มีความยาวพอที่จะนุ่งห่มได้ มีความหนาเหมาะสม เพราะผ้าที่ติดมากับชุดสังฆทานถังเหลือง มักจะสั้น และบาง ทำให้พระท่านไม่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง
- หนังสือธรรมะ สารคดี นิตยสาร หรือที่ให้ความรู้ด้านอื่นๆ เนื่องจากพระสงฆ์ มีหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนา จึงจำเป็นที่จะต้องมีความรู้ที่แตกฉาน ทั้งทางธรรม และรู้ทันข่าวสารบ้านเมือง เพื่อจะได้สาธิตยกตัวอย่างให้ผู้ที่มาเรียนรู้ หรือรับฟังได้เข้าใจ การถวายหนังสือเหล่านี้ จึงถือเป็นต้นทุนแห่งธรรมทานให้พระท่านได้นำไปต่อยอด กระจายสู้ผู้คนได้อีกมาก ทั้งยังถือเป็นการลงทุนที่ไม่มีความเสี่ยง แถมได้ผลตอบแทนสูง น่าลงทุนอย่างยิ่ง
- รองเท้า (ยกเว้นพระนิกายธรรมยุตต์ สังเกตให้ดีว่าวัดที่เราจะนำของไปถวาย พระท่านได้สวมใส่รองเท้ากันหรือเปล่า) พระท่านต้องเดินบิณฑบาตร ธุดงค์ ไปเรียนหนังสือ ไปกิจนิมนต์ตามที่ต่างๆ บางรูปต้องทำงานที่ใช้แรงงานในวัด เช่น ก่อสร้าง ทำสวน สิ่งที่ต้องรับภาระหนักคือ รองเท้า ที่มักจะขาด เสียหาบ อยู่บ่อยๆ นั่นเอง รองเท้าจึงถือเป็นอีกอย่างหนึ่งที่มีความสำคัญอย่างสูง
- ยาหลักๆ ที่จำเป็น ยาสามัญประจำบ้าน ยาแก้ปวดหัว ปวดท้อง ยาแก้ไอ แก้ไข้ ลดกรดในกระเพราะอาหาร ยาใส่แผลสด แผลเปื่อย แผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก แผลพุพอง เป็นหนอง ผิวหนังอักเสบ เป็นต้น
- ผ้าขนหนูสีสุภาพ ไม่จำเป็นต้องเป็นสีเหลืองก็ได้ เพราะผ้าขนหนูที่ติดมากับชุดสังฆทานถังเหลืองมักหยาบ เล็ก และคุณภาพต่ำ จนเอามาใช้ประโยชน์จริงไม่ได้
- ชุดคอมพิวเตอร์ เพราะในปัจจุบันเทคโนโลยีมีส่วนมากในการที่จะเรียนรู้ สืบค้นข้อมูลต่างๆ ซึ่งชุดคอมพิวเตอร์ถือว่าตอบโจทย์ได้อย่างเหมาะสมที่สุด
- น้ำยาเช็ดพื้น เพื่อนำไปเช็ด ถู ทำความสะอาดกุฏิ ศาลา อุโบสถ เพราะนอกจากจะช่วยผ่อนแรงในการทำความสะอาด สลายคราบแล้ว บางยี่ห้อยังช่วยฆ่าเชื้อโรคที่อยู่ในมูลนกพิราบ ฉี่หนา ฉี่แมว ฉี่หนู เห็บหมัด ของหมาวัดได้อีกด้วย รวมทั้งยังเหมาะกับสถานการณ์ในปัจจุบัน ที่มีความจำเป็นต้องทำคงามสะอาดเพื่อฆ่าเชื้อโรคอยู่สม่ำเสมอ
- แชมพู ถึงแม้พระท่านจะไม่มีผมเพื่อมาปกป้องหนังศรีษะ แต่ทั้งความร้อน ฝุ่นละออง เชื้อโรคต่างๆ ก็จะเข้าถึงหนังศรีษะของพระท่านได้โดยตรง ซึ่งอาจก่อให้เกิดโรคผิวหนังอยู่เสมอ ดังนั้นแชมพูจึงถือว่าเป็นสิ่งของที่จำเป็นที่พระสงฆ์ท่านสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น